Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp

De ringflitser

Hoe zorg je ervoor dat iemand een verschrikkelijk ongezond kleurtje krijgt, en er op de foto gehavend uitziet, zodat hij past bij een stichtelijk verhaal? Met een ringflitser. Inderdaad, de Persgroep kwam langs, want hoewel ze mijn dichtbundels nooit bespraken mag ik als zielig verhaal natuurlijk wel de krant in. Nadien moest ik nog uren knokken om de titel die plots op magische wijze was gewijzigd in ‘van drank werden mijn gedichten niet beter’ weer terug te krijgen naar de oorspronkelijke. Gelukkig maar dat ze een gesprek niet zo goed kunnen ‘framen’, en dus werd de podcast een alleraardigste waar ik best een beetje trots op ben:

Bekijk de overbelichte foto, lees het artikel, maar luister vooral de podcast

Dat constante ‘framen’ is een techniek waar media in uitblinken. Zo was ik natuurlijk blij dat Piet Gerbrandy een mooie recensie in de poëziekrant over Krakschaap schreef, maar moest er zo nodig een editoriaal worden toegevoegd waarin staat dat ik de Kaneelfabriek heb opgericht, wat niet waar is. (1) Ik zit niet in het bestuur, zat niet in het bestuur, ik heb met de oprichting dus niets van doen. Wel doe ik het ontwerp voor de boeken, en speel ik een rol als editor en hoofdredacteur van de Honingzaag.

Al dat ‘framen’ gebeurt uiteraard per ongeluk, oops sorrie, en het gebeurt altijd dezelfde mensen – Machiavelli was een beroemde operazanger, en de Persgroep is niet in handen van de Trumpjes en Sorossen dezer wereld maar van verlichte geesten.

De pionnetjes van zulke verlichte geesten kennen dus hun technieken. Wil je als kritische geest een rol in de media spelen dan hoort het opboksen tegen framing daar standaard bij, en de achterliggende gedachte is ongetwijfeld zowel dat het niet vol te houden valt daar tegenop te boksen, alsmede dat het opboksen zelf zinloos is, omdat de massa nu eenmaal gevoelig voor suggestie is.

De uitgeverswereld. Ik bedacht gister dat het gros van de kleine uitgeverijtjes bestaat uit ambtenaren die het eigen pensioen al voor de bakker hebben en via POD uitgaves risicoloos uitgever spelen (waarbij ze ook regelmatig afgeven op het letterenfonds, want wee dat hun dichters ook nog iets kunnen verdienen) – en aan de andere kant van het hek, inderdaad, het kartel van de postcodeloterij. Een vrolijk plaatje is het niet.

Maar ik heb Gerbrandy erop aangesproken. Die betreurt de toevoeging van dit editorial en had er niets mee van doen. (2) Wat weer in een discussie ontaarde, hij zegt vaak dat ‘poëzie in de krant nauwelijks wordt besproken’ en dan werp ik tegen dat van sommige lui juist alles wat ze uitbrengen wordt besproken, en dat je in zo’n constructie niet met een glad gezicht kunt beweren dat poëzie nauwelijks besproken wordt, want er is iets anders gaande. Framing, inderdaad. En het scheppen van een klasse ‘bekende nederlanderdichters’, een mainstream. Maar omdat zulke mainstream dichters net zo goed honderd bundels verkopen wordt het allemaal lachwekkend en pathetisch tegelijk.

(1) Je moet aan zulke alphatypes vaak nog uitleggen dat je een stichting niet zomaar opricht tegenwoordig, dat daar een notaris bij komt kijken, statuten en een bestuur, dat je als niet-bestuurslid de stichting wist op te richten is dus een wonderlijke prestatie die ik graag aan mijn C.V. wil toevoegen.

(2) Behalve dan dat hij in de recensie meent te moeten suggereren dat Ruud mijn ‘kompaan’ is, ook niet waar – ik ontmoette hem voor het eerst in april. Ik kende hem als liefhebber van mijn werk – hij bestelde ooit de Deluxe versie van WWW bij me.

Visits: 122

Gesprek met een jonge dichteres over Piet Gerbrandy. Ze was met hem in de clinch gegaan, iets over een canon, die Gerbrandy uiteraard zeer noodzakelijk

Lees meer >>

Op Meander een recensie van de nieuwe bundel van Maarten van der Graaff, ‘Nederland in Stukken’, nadat deze al door evangelist Schaaper in de Groene

Lees meer >>

Een goed persoon bewandelt de weg die slechte personen voor hem plaveien.

Lees meer >>

Woke zijn in de kunst. Woke zijn in de kunst? Ja, Woke zijn in de kunst. Dat was het thema van de eerste aflevering van

Lees meer >>