Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp

De domineespoëzie van Maarten van der Graaff

Op Meander een recensie van de nieuwe bundel van Maarten van der Graaff, ‘Nederland in Stukken’, nadat deze al door evangelist Schaaper in de Groene werd bejubeld.

Lees de recensie hier

Maar hoeveel de dichter van zijn gevoelsleven laat zien is natuurlijk helemaal niet interessant. Wel interessant is de vraag in hoeverre je dit een soort domineespoëzie moet noemen, met een vertegenwoordiger voor een gemeenschap die in omzichtige taal een boodschap te berde brengt. De roman die van der Graaff schreef had ook al een religieuze inslag, en hij studeerde theologie, al met al genoeg redenen dit DE domineespoëzie van 2020 te noemen.

De hamvraag, als filosoof, lijkt me dan: wat voor interessante, intelligente boodschap zit er verscholen in zo’n paragraaf:

Het leven is een formele vraag en verdient een formeel antwoord. De Nederlandse commune is een temperatuur, een rilling van haar eigen lichaam. We werden stedelijk om seks te hebben, kunst te maken en ons dood te drinken. Eerst was het project gereedschap van de manager, toen interventie van de kritische kunstenaar en nu is het project oneindig.

‘Het project’ zal wel Nederland zelf zijn. Die interventie van de kritische kunstenaar de opleving van de urgente domineespoëzie van laatste jaren. En nu is het project oneindig, zo hoopt de dominee, want dat vooruitzicht is goed voor de verkoopcijfers.

Het is dus eigenlijk een bijna katholiek aandoende oproep tot feest. Wij hebben gewonnen, de dominees, de priesters, de evangelisten. Toch blijft dat protestantse waaruit van der Graaff als telg afkomstig is de boventoon voeren, en is het natuurlijk precies dat protestantse waar kathollokroegtijger Peters zich op Meander aan ergert.

Laat je nou eens gaan, stijve hark! Lekker coronavallen!

Enfin, het schijnt kenmerkend te zijn aan eeuwwisselingen, dat er allerlei prekend gespuis op de kansel verschijnt, uiteraard badend in een zee van ironisch postmodernisme.

Een beetje jammer is het wel, want die eeuwwisseling was al twintig jaar terug, maar urgent blijft het natuurlijk, net zoals we minstens een eeuw zoet gaan zijn met allerhande talent die we al voor ze iets wisten publiceren gewoon blijven lezen!

Visits: 144

Een wat mij betreft urgent onderwerp: de zorgtaak die de overheid heeft wat betreft standbeelden. De afgelopen tijd wordt helder dat het omtrekken van standbeelden

Lees meer >>

Gesprek met een jonge dichteres over Piet Gerbrandy. Ze was met hem in de clinch gegaan, iets over een canon, die Gerbrandy uiteraard zeer noodzakelijk

Lees meer >>

Op Meander een recensie van de nieuwe bundel van Maarten van der Graaff, ‘Nederland in Stukken’, nadat deze al door evangelist Schaaper in de Groene

Lees meer >>

Een goed persoon bewandelt de weg die slechte personen voor hem plaveien.

Lees meer >>